صفحه نخست
ارتباط با ما
درباره ما
سامانه SMS
تبليغات
ایمیل
شماره حساب
نقشه سایت
توييتر
فيس بوك
English
جمعه 5 ارديبهشت 1393
کلمه کاربری رمز عبور
مایلم هم اکنون عضو شوم رمز عبور را فراموش کرده ام
دانلود كتابهاي الكترونيكي
دوستی و دوستیابی
دوسـتـان خـوب یـک سری ویژگی دارند که آنها را از دیگران متمایز می کند و سبب میگردد دوستــان بیشتری در کنار خود داشته باشند بنابراین با تـغیـیـر رفـتـار خــود به جرگه اینگونه افراد بپیوندید:
ایمان و پارسایی از ویژگی های مهم یک دوست است ؛ زیرا انسان موحدی که دین را با جان و وجود پذیرفته و به وجود بهشت و جهنم اعتقاد دارد و از زوال دنیا و بقای جهان آخرت نیز آگاه است ، به خوبی می داند تنها از راه عبودیت و بندگی است که می تواند سعادت دو جهان را کسب نماید.
دو دوست با پای پیاده از جاده ای می گذشتند، بین راه بر سر موضوعی اختلاف پیدا کردند، یکی از آنها با عصبانیت و از سر خشم بر چهره دیگری سیلی زد، دوستی که سیلی خورده بود، سخت آزرده شد، ولی بدون آن که چیزی بگوید روی شنهای بیابان نوشت: «امروز بهترین دوست من بر چهره ام سیلی زد.» سپس هر دو به راه خود ادامه دادند تا به یک آبادی رسیدند، تصمیم گرفتند کمی آن جا بمانند و کنار برکه استراحت کنند. ناگهان دوستی که سیلی خورده بود، لغزید و در برکه افتاد و نزدیک بود، غرق شود که دوستش به کمکش شتافت و او را نجات داد.
هر روز بر تعداد سایت‏ها افزوده مى‏شود و حجم عظیم اطلاعات با سرعتى باور نکردنى و به سهولت، مرز کشورها و قاره‏ها را در مى‏نوردد و اینترنت مى‏رود تا رؤیاى دهکده جهانى را تحقق بخشد. بر طبق آمار تکفا (توسعه کاربران فن آورى اطلاعات) تنها در آغاز سال 2003 میلادى تعداد 480میلیون نفر در دنیا از اینترنت استفاده نموده‏اند که این تعداد تا سال 2005 م. به 1.12 میلیارد نفر در جهان رسیده است.1
در شماره پیش گفتیم که بسیارى از دوستى‏ها به مدد اتاقهاى گفت‏وگو و چت‏روم‏هاى داخلى و خارجى طعم دیگرى دارد. اگرچه در بسیارى از کشورها افراد از چت، براى تبادل اطلاعات و دوست‏یابى‏هاى علمى - تحقیقاتى استفاده مى‏کنند، اما در ایران جوانان ساعت‏ها به گفت‏وگوهاى تفریحى مى‏پردازند. و حالا ادامه مطالب...
یکی از صفات رذیله و بیماری‌های خطرناک اخلاقی که بسیاری از ما انسان‌ها به آن گرفتاریم، حسد است.
مردی در بصره در حضور حضرت علی (علیه السلام) بلند شد و عرض کرد : درباره ی دوستان ما را خبر دهید . حضرت فرمودند :
اگر اندکی دقت کنید،متوجه خواهید شد که شما آگاهانه یا نا خودآگاه به دنبال دوست یابی هستید. اما آیا تاکنون فکر کرده اید که دوستی چیست و دوست حقیقی کدام است؟ از آنجا که انسان موجودی اجتماعی است،صرف نظر از اینکه در چه جامعه ای زندگی می کند طبعاً به دنبال یافتن یاران و دوستان و همراهانی برای خود می باشد. البته چون این گزینش در میان اقوام و ملل مختلف،شکلهای متنوعی پیدا می کند و با انگیزه های گوناگون و یا بر اساس احساسات متفاوت عقلانی،عاطفی و غیر از آن به وجود می آید؛تعاریف مختلفی نیز از این واژه ارایه شده است. گروهی دوستی را صرفاً به معنای همان (معاشرت) دانسته اند. گروهی دیگر بر این باورند که دوستی عبارت است از پیدا شدن یک نوع ارتباط خاص که در مقاطع مختلف و یا در زمانی خاص،میان افراد پیدا می شود. برخی دیگر معتقدند که دوستی،یک نوع قرارداد اخلاقی است که با انگیزه های خاصّ دنیوی و اخروی بین افراد به وجود می آید. به هر حال قبل از آنکه بدانیم دوست خوب کیست و دوست بد کدام است؛باید دید ما چه تعریفی از (دوستی) داریم زیرا دوستی هم می تواند صحیح و هم نا صحیح باشد.
دانستن این که چه عواملی باعث افزایش روزافزون دوستی می شود،در واقع به معنای در دست داشتن کلید ورود به اندرون خانه ی دلها است. هر کس که این کلید را در اختیار داشته باشد و راه نفوذ در قلبها را بداند در واقع گنجینه ی دوستی را به چنگ آورده است. به راستی این کلیدهای طلایی که می توان در دلها راه یافت و دوستی ها را با آن روز به روز زیادتر کرد چه هستند؟ این کدام کیمیا است که باید در پی رسیدن به آن بود؟ ما می خواهیم با به دست آوردن این کلید،قلب دوستان را فتح کنیم تا دیگر هیچ پدیده و حادثه ای نتواند تا پایان عمر آن را از بین ببرد.
آنان که در به دست آوردن منافع شخصی خود از هیچ چیز دریغ نمی کنند حتی اگر به قیمت ستم ورزیدن در حقّ دیگران باشد،آنان که فحشا و منکرات و استفاده از انواع و اقسام وسایل تدخیر کننده و مخرب برای جسم و روح دیگران را ترویج می کنند و هزاران نفر را در این راه به دام می اندازند و آنان که به قتل نفس و آدم کشی دست می زنند و یا با سلاحهای مرگبار در یک لحظه هزاران نفر را از زندگی محروم می کنند؛همگی به زعم خودشان به دنبال منافع خود می باشند. اینان در راه کسب مناصب و مقامات دنیوی حاضرند هر مانعی را از سر راه بردارند. شک نیست که این گونه افراد از مشعل فروزان هدایت دین به کلّی محروم مانده اند و یا بر اثر اصرار بر جنایت و آدم کشی و غرق شدن در مطامع مادّی و آمال و آرزوهای دنیوی،وجدان پاک خود را از دست داده اند. آنها با انحراف از مسیر فطرت و تحت تأثیر غلبه ی غرایز حیوانی خود در کسب منافع،از ظلم و ستم ابا نداشته و با حیله و نیرنگ و انواع فریبکاری،و دغل بازی،گروه کثیری را به دام ذلت و بدبختی انداخته اند. در واقع می توان گفت که در وجود چنین افرادی،خصلتهای حیوانی،جایگزین انسانیت و فطرت و وجدان آنان شده است.
سؤال اساسی در ارتباط با انتخاب دوست،چگونگی (دوست یابی) است. قطعاً شما نیز علاقه مندید بدانید که یک دوست شایسته چه ویژگیهایی باید داشته باشد تا با آگاهی کامل از آنها دوستانی را در زندگی برگزینید. در این مقاله به بیان شرایط و صفات دوستان پسندیده خواهیم پرداخت. امید است با مطالعه ی صفحات آینده با اطمینان خاطر بتوانید دوستانی لایق برای خود انتخاب کنید.
در بـیـان انـواع دوسـتـان و اقـسـام بـرادران روایـات چندى از اهل بیت (ع ) وارد شده که صفات وویژگیهاى هر دسته از آنها را روشن ساخته است تا آدمى در این راه با آگاهى گام بردارد. چـه کـسـى اسـت کـه در روزگـار زنـدگـى خود اقسامى از دوستان را ندیده و انواعى از یاران رامشاهده نکرده باشد؟ در مـیان آنها کسانى وجود داشته اند که بر آنها اعتماد کرده و به آنها اطمینان یافته , و ازمصاحبت آنها شاد و از دیدار آنها چشمش روشن گردیده است .
همان گونه که دین مبین اسلام نقش دوست در زندگی و ویژگیها و شرایط آن را بیان نموده،در پایداری و ادامه ی آن هم شیوه ها و دستورالعمل هایی را به عنوان حقوق و آداب دوستی پیشنهاد کرده که پایبندی به آنها ضمن آنکه وظیفه ی دوستان شمرده شده،سبب بقای دوستی باشد. همان طور که بی اعتنایی نسبت به آن،دوستی ها و برادریها را از بین می برد.
مـعـاشـرت و هـمـنـشـیـنى با دوستان سالم و با ایمان , موجب رشد شخصیت اجتماعى و تقویت ارزشهاى اخلاقى و معنوى در جوان مى گردد. انتخاب دوستانى که از لحاظ درسى و اخلاقى شایسته اند, خود مى تواند بهترین بازوى موفقیت در آینده جوان باشد. بـا دوسـتـان خـوب و مورد اعتماد مى توان در زمینه هاى درسى و مسائل اجتماعى و فرهنگى به تبادل نظر و همکارى پرداخت . الـبـتـه نشست دوستانه مى تواند در بالا بردن روحیه اجتماعى و اخلاقى و سطح بینش فکرى , به یـکدیگر کمک کند, به شرط آن که دوستان خوب به مصداق این حدیث شریف که مومن آینه برادر مـومـن اسـت بـاشـنـد و در اصـلاح و رفـع عـیوب همدیگر تلاش نمایند, زیرا کوشش صمیمانه براى اصلاح یکدیگر موجبات ارتقاى اخلاقى خود و دیگران را فراهم مى سازد. از طـرفـى دوستى با افراد پست و فرومایه ـکه معمولا آلوده به انحرافهاى اخلاقى هستندـ یکى از زمینه هاى مضر و انحرافى جوان است .
بیشتر ناکامی‏ها و انحرافات نسل جوان، ناشی از دوستی‏های نادرست است که ریشه در انتخاب شتابزده و بی‏معیار و یا احساسیِ دوستان دارد. گاه آتش احساسات سبب دوستی فرد با کسی می‏شود که شعله‏های آن، تمام عمر دامنگیر اوست.
آن زمان که غصه های دنیا روح را می پژمرد، آن زمان که قلب در چنگال اندوه و ماتم فشرده می شود، آن زمان که دل می گیرد و هم صحبتی می طلبد، در تمنای کسی هستم که سخنم را به درستی بشنود، دردم را بفهمد و روحم را با کلامی یا حتی نگاهی التیام بخشد. هدف غایی فرد مسلمان بندگی خدا و کمال یافتن در ابعاد روحی و اخلاقی است، پس انتخاب دوست باید متناسب با این هدف والا باشد. دوست خوب ما را به یاد خدا می اندازد و از معاصی باز می دارد و به کار خیر وادار می کند. وجود او سبب نجات از تنهایی و بیرون آمدن از وحشت انزواست. در تنگناهای زندگی آدمی یار و غمخواری خواهد داشت و در تصمیم گیری ها مشاور و راهنمایی. اگر غمی پدید آید دوست
انس طلبی یکی از گرایش های ذاتی است. انسان ذاتاً اهل انس و رفاقت است و از مأنوس شدن با دیگران لذّت می برد. حتّی خشن ترین و بی رحم ترین طبایع، بدون هیچ گونه ترغیب و تشویقی، با کسانی که در زمینه ای مادّی یا معنوی دارای نقاط مشترکی هستند، طرح دوستی ریخته، و هنگامی که در کنار آنان قرار گیرند، احساس راحتی کرده، با آنان مأنوس می شوند. البته انگیزه ها متفاوت است و دوست های نیز طبعاً به اقتضای شرایط سنّی و انگیزه های گوناگون از کیفیّت و امتیازات یکسانی برخوردار نیستند.
بحث دربارۀ رفاقت است، باید مواظب باشیم بچه های ما، جوانهای ما از دختر و پسر با چه افرادی رفت و آمد دارند، و در ضمن باید توجه داشته باشیم که این مسأله برای خودمان هم هست، و مواظب باشیم با چه کسانی رفت و آمد داریم و بدانیم که رفیق، فوق العاده در زندگی انسان مؤثر است، در سعادت و شقاوت بچه ها، جوانها، و در سعادت و شقاوت همه و همه تأثیری بسزایی دارد. انسان مدنی است یعنی دوست یاب است. و اینکه با کسی رفت و آمد کند برای انسان ضروری است، انسان به تنهایی نمی تواند زندگی کند و علاوه بر آن هر زن و مردی مخصوصاً جوانها دوست دارند که دوستی داشته باشند، آشنایی داشته باشند و با آنها رفت و آمد نمایند و با آنها نشست و برخاست داشته باشند. این یک مسأله ضروری است.
اسلام مشکل اساسى عشق و محبت را بدین وسیله حل مى‏کند که محبوب‏و معشوق را خود تعیین مى‏نماید و این نیرو و غریزه را به مهاردرمى‏آورد و نمى‏گذارد دنبال هر چیزى برود و هرکه را خواست،دوست‏بدارد. اسلام خود، اشخاص دوست داشتنى را معرفى مى‏کند ولیست آنها را در اختیار پیروانش قرار مى‏دهد، لذا کسى که پیرواسلام است، حب و بغض او مهار شده است و نمى‏تواند هر کس را دوست‏بدارد و به هر چیزى عشق بورزد، بلکه باید منحصرا حب و بغضش‏براى خدا باشد.
از آنجا که «دوستی» یکی از فراگیرترین رابطه‏های انسانی میان مردم است، بجاست که این موضوع را با تأمل بیشتری مورد توجه قرار دهیم.
اسلام دینی است که با در نظر گرفتن نیازهای روحی انسان(1) امر به دوست گزینی نموده است و تنهایی و کناره گیری از اجتماع را نمی پسندد و با توجه به اهمیت موضوع، توصیه های دقیقی را در این خصوص نموده است.
«اخ» در زبان عرب به معنای برادر و هم به معنای دوست، رفیق، همراه و یار گفته شده است. تثنیه اش «أخوان» و گفته شده «الإخوان» جمع أخ است به معنای «دوست» و «الإخوه» جمع أخ است به معنی برادر (1).
آثار مثبت و منفی دوستی های دوران نوجوانی: والدین و مسوولان همیشه درباره روابط همتایان با یکدیگر هشدار می‌دهند اما همتایان می‌توانند تاثیرات مثبت عمیقی روی یکدیگر داشته باشند فشار همسالان باعث سرکشی بسیاری از نوجوانان و درگیر شدن آنها با خانواده می‌شود.
این نکته را همه ما می‏دانیم که تمام خوشبختیها و سعادتها در امکانات مادّی و دنیوی خلاصه نشده‏اند؛ بلکه یک سعادت هست که از خیلی چیزها بهتر و مطلوب‏تر است، امّا هر کسی دارای آن نیست و آن، همنشین و رفیق خوب است. جوان از روحیه‏ای پاک و سرشار از زیبایی و مهربانی برخوردار است و این روحیه حسّاس او در رسیدن وی به اهداف خویش بسیار با ارزش است و نباید این روحیه، دچار آسیب یا خطر شود. یکی از این خطراتی که جوان را تهدید می‏کند، همنشین و رفیق بد است. جامعه‏پذیری، فرایندی است که در جریان آن، انسانها طی چندین سال و در سنین مختلف، الگوهایی را از یکدیگر یاد می‏گیرند.
اسلام به این قضیه از دو بعد نظر می‌کند.1.بعد انسانی و فطری.2.بعد جنسی و غریزی.
از بزرگ‏ترین ضرورت‏های زندگی، نیاز به دوستی با دیگران است. در اسلام نیز به رفاقتی که بر ضوابط دینی مبتنی باشد، به دیده احترام نگریسته شده و درباره دوستی و انتخاب دوست خوب، سفارش‏های فراوانی گردیده است. امیرمؤمنان علیه‏السلام در کلامی می‏فرمایندد: «هر که دوستی ندارد، همانند انسانی است که مهم‏ترین اعضای خود را از دست داده است».(1) نیز از آن حضرت است که: «ناتوان‏ترین مردم کسی است که نتواند دوستی برای خود انتخاب کند و ناتوان‏تر کسی که دوستی را که به دست آورده، از دست بدهد».(2)
رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم): (المرء علی دین خلیله فلینظر احدکم من یخالل). انسان در دین خود از دوستش تاثیر می‏پذیرد پس لازم است هر یک از شما درباره‏انتخاب دوست، دقت کنید
آیا تا به حال برایتان پیش آمده که دغدغه ها و مشکلات زندگی آن قدر بر شما سخت گرفته باشند که بخواهید با کسی درد دل کنید؟ آیا تا به حال دوستی صمیمی داشته اید که باعث قوت قلب و دلگرمیتان شود و شنونده خوبی برای حرفهایتان باشد؛ و یا اینکه آیا تا به حال با کسی دوست بوده اید که باعث دلسردی، ناامیدی و یا کدورت خاطر شما باشد؟ آیا تا به حال با خود اندیشیده اید که چگونه می توان دوستی شایسته انتخاب کرد و اصولاً معیار انتخاب چنین دوستی چیست؟
بسم الله الرحمن الرحیم الحمد الله رب العالمین، باری‏ء الخلائق اجمعین و الصلوة و السلام علی عبد الله و رسوله و حبیبه و صفیه و حافظه سره و مبلغ رسالاته سیدنا و نبینا و مولانا ابی القاسم محمد و علی اله الطیبین الطاهرین المعصومین. أعوذ بالله من الشیطان الرجیم: هل ینظرون الا الساعة ان تاتیهم بغتة و هم لا یشعرون × الا خلاء یومئذ بعضهم لبعض عدو الا المتقین × یا عباد لا خوف علیکم الیوم و لا انتم تحزنون × الذین امنوا بایاتنا و کانوا مسلمین × ادخلوا الجنة انتم و ازواجکم تحبرون (1)
دوستى نیز مانند دیگر مفاهیم اخلاقى داراى ضوابط، شرایط و آداب خاصى است. چه این‏که دوستى تنها مسئله‏ایى دنیایى براى پر کردن اوقات فراغت نیست و همان‏گونه که گذشت در روز رستاخیز از دوستى‏ها و همنشینى‏ها نیز سؤال مى‏شود.
1 2   >   صفحه 1 از 2