صفحه نخست
ارتباط با ما
درباره ما
سامانه SMS
تبليغات
ایمیل
شماره حساب
نقشه سایت
توييتر
فيس بوك
English
يکشنبه 3 بهمن 1395
تعداد نمایش:4485
امتیاز: 1 2 3 4 5 6

تصاوير ماهواره اي طرقبه
ويزاي آنلاين تاجيكستان

بروزرسانی : دوشنبه 18 خرداد 1388
بررسی سلامت زنان در ایران
زنان نیمی از جامعه را تشکیل می‌دهند» … «زنان نیمی از نیروی اقتصادی جامعه هستند» … « زنان نبض حیات خانوداه بشمار می‌روند» … « زنان نقش اول در خانواده‌اند» … «پیشرفت جامعه در گرو سلامت خانواده‌ها و سلامت خانواده‌ها وابسته به سلامت زنان است» و … نه ! اشتباه نکنید! قرار نیست یک مطلب فمینیستی بخوانید. اینها شعارهایی است که حتی اگر همه را نه، اما لااقل یکی، دوتایشان را چند باری شنیده‌اید.

 درک این مسیله که این شعارها تا چه حد درست و صادقند، کار سختی نیست. کافی است چشمانتان را ببندید و جامعه‌ای را تصور کنید که نیمی از جمعیت آن ناتوان و بیمار و آسیب پذیر است. کودکان، ضعف را از مادرانشان به ارث برده‌اند. معلولیت در خانواده‌ها چیز کمیابی نیست و لااقل نیمی از نیروی اقتصادی جامعه یا کاملا از گردونه فعالیت خارج شده‌اند، یا در حد و اندازه‌های خود نیستند. تصور وحشتناکی است. اما همین تصور وحشتناک - که ممکن است فکر کنید شکل اقرار آمیزی دارد - می‌تواند بخشی از آینده جامعه خود ما باشد؛ البته اگر زودتر دست بکار نشویم!
امروزه تحقیقات در کشورهای متعدد از جمله ایران نشان می‌دهد که جامعه زنان به دلایل مختلف در مقایسه با مردان از مشکلات و مسایل بیشتری رنج می‌برند. بطوریکه در دسترسی به آموزش، اشتغال و خدمات بهداشتی – درمانی و بهرمندی از حقوق حقه خود از وضعیت یکسانی برخوردار نیستند و هر جا این تفاوت بیشتر باشد، وضعیت کودکان آنان وخیم‌تر و به طبع خانواده‌هایشان محروم‌تر به نظر می‌آیند.
مسیله زنان ابعاد بزرگ و پیچیده‌ای دارد. سلامت هر کشور را باید با توجه به وضعیت جسمی و روحی آنان و جایگاه اجتماعی‌شان تعریف کرد. متأسفانه آثار سوءتغذیه، کم‌خونی و فقر آهن در بین دختران جوان ایرانی در چند سال اخیر بسیار شایع است.
محققان ایرانی به این نتیجه رسیده‌اند که سلامت زنان در ایران از وضعیت مطلوبی برخوردار نیست و کمبودهای بدنی، آسیب‌های فیزیولوژیکی، عارضه‌های پس از بارداری و زایمان از عواملی هستند که سلامت آنان را به مخاطره می‌اندازد. آمارهای منتشر شده از سوی مرکز امور مشارکت زنان نشان می‌دهد که حدود ۳۰ درصد از زنان بین ۱۵ تا ۴۹ ساله دچار کم‌خونی هستند و این رقم در بعضی استان‌ها به بیش از این مقدار هم می‌رسد. علاوه بر این کمبود ید در زنان ایرانی دو برابر مردان اعلام شده است. به اینها کمبود آهن، روی و ویتامین‌ها را هم اضافه کنید تا متوجه شوید که دلایل محققان برای این ادعا چیست؟
مشکل دوم «فقر حرکتی» زنان است. فقر حرکتی از جمله مسایلی است که در جامعه ایرانی، در تمام مراحل رشدی دختران، از کودکی گرفته تا بلوغ و میانسالی دیده می‌شود. آپارتمان‌نشینی، از همان ابتدای کودکی فضای حرکتی بچه‌ها را محدود می‌کند. محدودیت امکانات ورزشی در مدارس و دانشگاه‌ها این روند را ادامه می‌دهد و مشاغل کم تحرک و پشت‌میزی آن را به حداکثر تأثیر می‌رساند. طبق آمار اعلام شده، سرانه فضای ورزشی دختران در مدارس ۱۷ سانتی‌متر است. این رقم را بگذارید ۲۵۰ سانتی‌متر فضای استاندارد حرکتی یک دختر. حالا با این حساب، عجیب نیست اگر بشنوید که قابلیت جسمانی زنان ۱۸ تا ۲۶ ساله ایرانی، برابر با قابلیت جسمانی زنان ۵۰ ساله فرانسوی برآورد شده است!
دکتر پروانه عارضی، کارشناس امور تربیت بدنی و عضو هییت علمی دانشگاه آزاد زاهدان در ارتباط با فقر حرکتی زنان و مشکلات ناشی از آن در زنان می‌گوید : «فقر حرکتی در زنان که در اثر بالا رفتن سن، چاقی، یایسگی و کم‌تحرکی ایجاد می‌شود، روی عملکرد کلیه، قلب و دستگاه گوارش اثر می‌گذارد و نیز مشکلاتی از قبیل پوکی استخوان به بار می‌آورد. افرادی که فقر حرکتی دارند، دچار چاقی می‌شوند و همین چاقی، صرف‌نظر از مشکلات جسمانی که برای آنها بوجود می‌آورد، روی اعتماد به نفس آنها هم اثر می‌گذارد و سلامت روان این افراد را به خطر می‌اندازد. در حقیقت فقر حرکتی با بر هم زدن تعادل بیومکانیکی بدن و کاهش بازدهی مفید دستگاه اهرمی بدن، سلامت زنان را تهدید می‌کند. او اثر فقر حرکتی بر دختران و زنان جوان را حادتر می‌داند و اینطور عنوان می‌کند که « فقر حرکتی در دختران و زنان جوان باعث بروز اختلالات قلبی – عروقی و کاهش حجم تنفسی می‌شود.
اختلالاتی در عملکرد اندامهای داخلی ایجاد می‌کند و ناراحتی‌های کلیوی، کاهش آمادگی‌های حرکتی و روانی در یادگیری و انجام مهارت‌ها (از امور ساده گرفته تا مهارت‌های پیچیده ورزشی و شغلی) و بازدهی نامطلوب در انجام وظایف اجتماعی و امور روزانه را در پی دارد و نیز موجب دردهای عضلانی و مفصلی در آنان می‌شود.»
در بررسی روند تحولات زنان، دوره بارداری یکی از حساس‌ترین دوره‌های زندگی آنها محسوب می‌شود که بخاطر نقش مستقیم سلامت مادر در سلامت نوزاد، اهمیت این مرحله دوچندان شده و پشت سر گذاشتن بی‌خطر این مرحله و مراقبت‌های جسمی و روحی دوران بارداری، در مرکز توجه قرار می‌گیرد . فقر غذایی و آسیب پذیری جسمی مادر موجب تولد نوزادان کم وزنی می‌شود که اغلب عمر کوتاهی دارند. در صورتی که مراقبت‌های لازم از مادران در دوران بارداری، زایمان و پس از آن، مرگ نوزادان را از ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش می‌دهد. در جهان سالانه پانصد هزار زن به علت عوارض بارداری و زایمان جان خود را از دست می‌دهند. به عبارتی در هر دقیقه یک مادر می‌میرد که ۹۹ درصد این رقم به کشورهای در حال توسعه اختصاص دارد! به اینها تعداد ۵۰ میلیون زن را که در حین بارداری و زایمان یا پس از آن دچار آسیب می‌شوند هم اضافه کنیدتا چشم انداز روشنی از وضعیت مادران جهان در ذهنتان ترسیم شود.
مطمیناً شما هم متوجه وخامت اوضاع شده‌اید، اما خبر خوب در مقابل این همه آمار ناامید کننده، بهبود وضعیت سلامت مادران طی سالهای اخیر در ایران است. آمارهای منتشر شده از سوی دفتر سلامت خانواده و جمعیت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نشان می‌دهد که میانگین مرگ و میر زنان در سنین باروری در کشورهای در حال توسعه، ۲۰۰ در هر صدهزار موالید زنده است و این رقم در کشورهای توسعه یافته، تا یک دهم این مقدار کاهش پیدا می‌کند، یعنی ۲۰ در هر صدهزار موالید زنده! اما طی اقدامات مثبتی که در این زمینه در ایران صورت گرفته، مرگ و میر زنان در سنین بارداری به مقداری کمتر از حد مورد انتظار رسیده است. این رقم در سال ۱۳۷۵ برابر با ۳۷/۴ در صد هزار موالید زنده برآورد شده بود که براساس تعهدی که ایران برای رسیدن به اهداف هزاره (Develoment goals Millannium) کرده تا سال ۲۰۱۵ میلادی باید به ۲۰ درصد هزار موالید زنده برسد. یعنی رقمی برابر با مقدار کنونی این شاخص در کشورهای پیشرفته عده‌ای از محققان، تغذیه نادرست را اولین عامل موثر در بیماریهای زنان

نظر خوانندگان در مورد اين مطلب ارسال نظر شما
این مطالب ضعیف و بی پایه رو از کجا درآوردین چون من خودم در این حوزه ها زیاد فعالیت کردم.فقط دارم میخندم همین........- پویا
سلام
این نوشته ارزش علمی ندارد. چرا که حداقل های یک مقاله علمی بخصوص ارائه منابع را ندارد. یک انشای احساسی و یک مکتوبه ژورنالیستی است- وزیری

شهر سوخته
انوبانی نی