صفحه نخست
ارتباط با ما
درباره ما
سامانه SMS
تبليغات
ایمیل
شماره حساب
نقشه سایت
توييتر
فيس بوك
English
سه شنبه 30 آبان 1396
تعداد نمایش:3458
امتیاز: 1 2 3 4 5 6

دانلود كتابهاي الكترونيكي

بروزرسانی : پنج شنبه 28 بهمن 1389
نگاهی به برخی از آثار باستانی کهگیلویه و بویراحمد
شهر قدیمی دهدشت با وسعت ۴۰ هکتار سابقه‌ای طولانی در تاریخ دارد که دست کم توسعه‌ آن به دوران صفویه بر می‌گردد. این شهر که روزگاری پررونق را پشت سر گذاشته دارای برج و بارو و ارگ بوده که هم اکنون بخش‌هایی از آن باقی مانده است.
نگاهی به جغرافیای محل نشان می‌دهد که این شهر به واسطه قرار گرفتن بر سرراه پایتخت صفویان به بنادر جنوبی و نیز نزدیکی به شهر ارجان یا بهبهان کنونی نقش موثری دراقتصاد بخصوص تجارت آن زمان ایفا می‌کرده است به طوری که هم اکنون با توجه به پیشرفتهای تکنولوژیکی مسیر راههای اصلی در دست احداث از این شهر می‌گذرد.


شهر دارای آب و هوای گرمسیر است و معماری آن نیز از معماری صفوی الهام گرفته است. وفور سنگ گچ در محل سبب استفاده فراوان از این ماده شده است. گچبریها و طاق قوسها وگره‌بندیهای بسیار زیبا هنوز جان و نفس تازه‌ای به شهر می‌‌دهد، به طوری که اکثر متاخرین به رشته تحریر درآورده‌اند از دهدشت نام چندانی برده نشده لیکن متقدمین بخصوص سفرنامه نویسان و جغرافیدانان غرب از شهری به نام «جومه» یاد کرده‌اند که با توجه به آثار و نشانه ها تصور می‌شود دهدشت همان شهر جومه باشد.
● ستون های سنگی دو گور دوپا
این ستونها در شهرستان گچساران، روستای شوش از توابع بخش باشت قرار دارد و متعلق به دوران ساسانی است.
در مسیر راه باستانی بیشاپور به شوش و تیسفون در کنار جاده فعلی گچساران روستای شوش قرار دارد که بر روی تپه‌ای بلند آثار دو ستون مشاهده می‌شود. اکثرا بر این عقیده‌اند که این آثار متعلق به آتش‌دانهایی است که جهت نمایاندن راه به کاروانیان مورد استفاده قرار می گرفته‌اند لیکن با توجه به تحقیقات به عمل آمده گمان می‌رود که با توجه به آیین‌ تدفین مردگان در دوره ساسانی این ستونها خمره‌هایی را که مردگان را در آنها قرار می‌داده‌اند نگه می‌داشته‌اند تا خاک را آلوده نکنند؛ یعنی در واقع نوعی قبور خمره‌ای بوده‌اند.
● نقوش برجسته تنگ سروک
این نقوش در فاصله ۵۰ کیلومتری شمال بهبهان، بخش لیکک شهرستان کهگیلویه قرار دارد و قدمت آن به ۲۹۹ میلادی یعنی به دوره اشکانی می‌رسد و منسوب به شاهزادگان الیمائی است.نقوش برجسته تنگ سروک در سال ۱۸۴۱ میلادی به وسیله «بارون دبود» (سیاح روسی) تشخیص داده شد و برای اولین بار الستین درکتاب موسوم به جاده‌های قدیم ایران غربی منتشر شد. از تاریخ ۱۹۵۲ هنینگ این نقوش و کتبیه‌های آن را با دقت مورد مطالعه قرار داد. نقش تنگ سروک که بر صخره‌ای در یک دره بلند از پایه‌های زاگرس در شهرستان کهگیلویه تراشیده شده، به یک شاهزاده الیمائید که یک شاهزاده نشین تابع اشکانیان بوده منسوب است.
در تنگ سروک حداقل چهار مجموعه نقش برجسته موجود در سنگی که از کوه جدا شده و به شرح زیر می‌باشد:
الف) اولین نقش دو نفر را در حال ایستاده نشان می‌دهد که هر دو قبا و شلواری به سب لباسهای عهد اکشانی پوشیده‌اند. نمای شرقی این تخته سنگ شخصی را نشان می‌دهد که روی تختی دراز کشیده درحدود ۶۰۰ متر دورتر در مجموعه‌ای از نقوش برجسته دیگری است که احتمالا قسمت اصلی این مجالس را نشان می‌دهد.
ب) روی نمای غربی تخته سنگ اولی، نقوش در سه ردیف دیده می‌شود که در نقوش دیگر بهتر محفوظ مانده‌اند. در ردیف بالا از قسمت چپ ابتدا فردی که شاید شاه باشد روی تختی نشسته در طرفین او اشخاصی ایستاده‌اند، در نقش وسط سواری به شیری حمله کرده است و در بالای او کتبیه‌ای به خط پهلوی اشکانی دیده می‌شود.
در ردیف پایین مردی با یک شیر در حال جنگ است. در طرف شمال غربی این تخته سنگ یک نفر روحانی در کنار آتشدانی ایستاده و آتشدان روی سکوی سه طبقه‌ای قرار دارد. روی طبقه زیرین این سکو کتبیه‌ای به خط پهلوی اشکانی است. روی نمای شمالی آن نیز مجلسی در دو طبقه مشاهده می‌شود. در طبقه بالا مردی خوابیده و تاجی در دست دارد و بر روی دست چپ خود لمیده است و در سمت چپ این شخص سه سرباز نیزه به دست دارند و در لابلای آنها سه خط به زبان پهلوی اشکانی نوشته شده است. در طبقه زیرین شبیه سه نفر نمایان است که کمی پاک شده است.
ج) به فاصله کمی در طرف شمال این تخته سنگ نقش برجسته دیگری است که روی نمای جنوبی آن یک اسب سوار نشان داده شده است.
د) در حدود شش متر دورتر یک تخته سنگ دیده می شود مه از کوه بیرون آمده و روی آن مجالس مذهبی مانند، اشخاصی که در کنار آتشدان نقش شده است دیده می‌شود.
● چهار طاقی خیرآباد
خیرآباد یا فروزک ناحیه‌ای گرمسیری با سابقه طولانی در تاریخ، واقع در جنوب غربی استان و تپه باستانی «ده‌وه» با قدمت حداقل ۵۰۰۰ سال در این محل قرار دارد. روشن است که توسعه دین زرتشتی با به قدرت رسیدن پادشاهان اولیه ساسانی در ایران شکل گرفته و اقوام و مذاهب دیگر مورد تعقیب قرار گرفته‌اند.
در این راستا پادشاهان اولیه ساسانی همتی بلند داشته و پادشاهان متاخر نیز به دلیل تعهد خود نسبت به این دین با سایر ادیان مبارزه و در این راه اقدام به توسعه امکان مذهبی بخصوص آتشکده‌ها و مسایل مربوط به آن کردند. در سمت راست جاده‌ دهدشت به بهبهان و در یک کیلومتری شمال روستای ده‌وه بنایی از دوره ساسانی در جانب چپ رودخانهٔ‌ خیرآباد برپاست. این بنا که به نام چهارطاقی یا آتشکده خیرآباد شهرت دارد ساختمانی است مربع شکل با اضلاع ۱۱ متر. این بنای تاریخی در چهار جانب اصلی دارای چهار طاق بوده که بر روی چهار پایه با حجم حدود ۹ متر مربع قرار داشته است.
بر فراز آن گنبدی وجود داشته که هم اکنون از بین رفته است. مصالح ساختمانی این بنا را عمدتا" سنگ تشکیل می‌دهد. این بنای مهم که در کنار پلی از دوره ساسانی واقع شده است در اثر بارندگی‌های سال ۱۳۷۰ و همچنین زمین‌لرزه‌ای که در این سال بوقوع پیوست دچار صدماتی از ناحیه پایه‌ها و بدنه شد.
علاوه بر این گذشت زمان باعث شده جرزهای آن به صورت بسیار خطرناک فرسوده شود تا جایی که ضخامت حدود ۹ متر مربعی درزها در پیه جنوب غربی به یک متر مربع برسد. این موضوع و خطر ریزش حتمی بنا در صورت تکرار زمین‌لرزه و بارندگی شدید سبب شد میراث فرهنگی استان اقدامات حفاظتی لازم را به منظور جلوگیری از ریزش بنا پیش‌بینی و عملیات استحکام بخشی و پیوندی اثر مذکور، طی بهمن ماه ۱۳۷۰ آغاز شد و در پایان همان سال به اتمام رسید.
نظر خوانندگان در مورد اين مطلب ارسال نظر شما

لار
آوران
كليه