|
|
بروزرسانی : جمعه 20 فروردين 1389
|
نحوه عملکرد ستون فقرات
نقش ستون فقرات، حمایت از کل بدن، توانایی در خم شدن و چرخیدن در تمام مسیرها، و نیز حمایت از ساختمانهای حیاتی بدن مثل اعصاب و نخاع میباشد که در داخل آن قرار دارند. هیچ ساختمان مهندسیای وجود ندارد که ویژگیها و ریزهکاریهایی که در ستون فقرات موجود است را داشته باشد.
ستون فقرات ستون فقرات انسان از مهرههایی استخوانی که بر روی هم قرار گرفتهاند تشکیل شده است. ستون فقرات شامل هفت مهره گردنی در گردن، دوازده مهره سینهای یا پشتی در قسمت بالا و پشت و پنج مهره کمری در قسمت کمر میباشد. مهره پنجم کمری که به L۵ معروف میباشد بر روی استخوان خاجی (ساکروم) قرار دارد که آن هم به استخوان دنبالچه چسبیده است. استخوان خاجی از چند مهره که به یکدیگر جوش خوردهاند تشکیل شده است. استخوان خاجی از قسمت لبههایش به استخوان لگن متصل است. دیسکهای بین مهرهای به علت اینکه بین مهرهها یک بالشتک قابل ارتجاع یا همان دیسک قرار دارد، ستون فقرات توانایی خم شدن و چرخیدن را دارا میباشد. هر دیسک دارای ساختمان پهن و صافی میباشد که در وسط آن مادهای ژله مانند به نام نوکلئوس وجود دارد که در اطراف آن نیز ماده سفت و سختی به نام آنولوس قرار دارد. سطوح مفصلی مهرهها مهرهها توسط مفصلهای کوچکی به یکدیگر متصل میشوند. این مفصلها بر اثر فشار یا ساییدگی آسیب میبینند و ممکن است بر روی آن قسمتهای صدمه دیده استخوان مهره دچار تورم شده و باعث شود که بر روی اعصاب اطرافش فشار وارد آید. شبکه اعصاب سیستم عصبی را میتوان به نحوی به شبکه تلفنها تشبیه نمود زیرا از طریق آنها، پیغام عصبی از مغز به سراسر بدن متصل شده و از همین طریق نیز به مغز برمیگردد. پیغامهایی که از مغز به سمت پایین میآیند باعث میشوند که عضلات منقبض شده و در نتیجه بر روی حرکاتی از بدن همچون راه رفتن، کنترل صورت گیرد. پیغامهایی که از پایین به بالا و به سمت مغز میروند حامل حسهایی مانند لمس و در میباشند. نخاع یک دسته از بافت عصبی که اصطلاحاً به آن طناب نخاعی گفته میشود، از طریق مجزا یا کانالی که در داخل مهرهها وجود دارد، از مغز به سمت پایین میآید. ریشههای عصبی از طناب نخاعی خارج شده و مسافتی کوتاه در کانال را طی میکنند، سپس از هر سمت مهره (چپ و راست) یک عصب خارج میشود تا قسمت مربوط به خودش (تنه، دستها و پاها) را عصب رسانی کند.
|
|
|
|