صفحه نخست
ارتباط با ما
درباره ما
سامانه SMS
تبليغات
ایمیل
شماره حساب
نقشه سایت
توييتر
فيس بوك
English
پنج شنبه 1 آبان 1393
کلمه کاربری رمز عبور
مایلم هم اکنون عضو شوم رمز عبور را فراموش کرده ام
تعداد نمایش:8105
امتیاز: 1 2 3 4 5 6

ويزاي فوري تاجيكستان
دوستی و دوستیابی
خواص گياهان

بروزرسانی : جمعه 20 فروردين 1389
منبع : طرقبه آنلاین
نحوه درمان سکته قلبی
اگر شما درد شدیدی در سینه احساس می کنید، احساس عرق ریزش و سرما دارید و حالت تهوع هم داریدر، ممکن است دچار سکته قلبی شده باشید. سکته قلبی وقتی اتفاق می افتد که یک شریان کرونری که معمولاً قبلاً هم باریک شده بود، به طور کامل مسدود گردد.
هنگامیکه شما دچار سکته قلبی می شوید و اورژانس را خبر می کنید، آنها ابتدا از طریق ماسک صورت به شما اکسیژن می رسانند و یک سرم هم از طریق ورید به شما وصل می کنند تا بتوانند سایر داروها را از این طریق به شما تزریق نمایند. همچنین الکترودهای الکتروکاردیوگرام به شما وصل می شوند تا نوار قلبی شما گرفته شود. برای تسکین درد سینه، یک آمپول مورفین به شما تزریق می گردد و نیز برای اینکه حالت تهوع شما متوقف گردد، دارویی به شما داده می شود.


از بین بردن لخته خون
در مراحل اولیه بعد از بروز سکته قلبی، مهمترین درمان اولیه، دادن داروهایی است که باعث از بین بردن و حل شدن لخته خون می گردد که در بعضی مواقع، این عمل قبل از اینکه فرد به بیمارستان برسد شروع می شود. گرچه ممکن است عجیب به نظر برسد، اما جویدن یک قرص آسپرین می تواند راه خوبی برای شروع لوند حل شدن لخته باشد. آسپرین از طریق مخاط دهان جذب شده و فوراً شروع به رقیق کردن خون می کند. به غیر از آسپرین، داروهای جدید دیگری هم وجود دارند که در دسترس می باشند. در ۱۰ سال اخیر، تغییر مهمی در روش درمان سکته های قلبی ایجاد شده است، زیرا ما امروزه دارای داروهای قدرتمندی هستیم که باعث حل شدن لخته خون می شوند و همانگونه که می دانیم این لخته خون، منشاء تمام مشکلات می باشد. این داروها را اصطلاحاً داروهای "ترومبولیتیک" (Thrombolytics) می نامند و به صورت تزریقی به بیمار داده می شوند. شایع ترین دارو از این گروه از داروها که در سرتاسر جهان مصرف می گردد، داروی "استرپتوکیناز" می باشد، اما در بعضی موارد، داروی گرانقیمت تری به نام TPA‌یا فعال کننده پلاسمینوژن بافتی ، ترجیح داده می شود.نکته اساسی در داروهای ترومبولیتیک، این است که اگر این داروها در عرض ۶ ساعت بعد از وقوع سکته قلبی تزریق شوند، تأثیر زیادی خواهند داشت، زیرا بعد از این مدت عضلات قلب ممکن است حتی اگر لخته هم از بین برود و شریان کرونری دوباره باز شود، صدمه بدی دیده باشند. بیشترین تأثیر داروی استرپتوکیناز وقتی خواهد بود که در همان ساعت اول بعد از وقوع سکته قلبی، تزریق شود، اما اگر این کار انجام نشد، هنوز هم می توان تا ۱۲ ساعت اول این دارو را تزریق نمود.استفاده از این داروهای قدرتمند حل کننده لخته، بدون خطر نیز نمی باشد، اما بررسی هایی که بر روی دهها هزار نفر از افرادی که سکته قلبی کرده اند و این داروها به آنها تزریق شده است، نشان می دهد که مزایای آنها خیل بیشتر از معایبشان می باشد. از آنجایی که داورهای ترومبولیتیک، لخته های خون را حل می کنند، افراد را نیز بیشتر مستعد خونریزی می کنند. در بعضی بیماران، این وضعیت ممکن است خطرات زیادی ایجاد کند. برای مثال، افرادی که اخیراً تحت عمل جراحی بزرگی قرار داشته اند، یا یک سکته مغزی کرده اند و یا اینکه خونریزی از زخم معده داشته اند، باید از داروهای دیگری استفاده نمایند.
اگر به شما استرپتوکیناز تزریق شد، به شما یک کارت داده خواهد شد تا مشخص گردد که شما این دارو ا دریافت کرده اید و د چه تاریخی این تزریق انجام شده است. این کارت به علل زیر به شما داده خواهد شد:
- اکثر افراد، بعد از ۵ روز که به آنها استرپتوکیناز تزریق شد به آن مقاومت نشان می دهند و این مقاومت می تواند ه مدت یکسال یا بیشتر باقی بماند.
- بنابراین اگر شما در طی این مدت دوباره به داروهای ترومبولیتک نیاز پیدا کردید، بجای استرپتوکیناز، به شما داروی گران قیمت tPa تزریق خواهد شد.
- اهمیت زیادی دارد که شما همیشه این کارت را همراه خود داشته باشید تا در صورت دوباره رفتن به بیمارستان، پزشکان با مشاهده آن بتوانند داروی مناسب را به شما تزریق نمایند.
تنظیم ضربان قلب
در مراحل اولیه بعد از سکته قلبی، عضله آسیب دیده قلب می تواند خیلی تحریک پذیر بوده و ایجاد بی نظمی هایی در ریتم قلب نماید که بعضی از این بی نظمی ها می توانند موجب توقف کامل قلب شوند. متأسفانه به همین علت است که بعضی از افراد بعد از اینکه دچار درد سینه شدند و قبل از اینکه کمک پزشکی به آنها رسانده شود در منزل می میرند. این بی نظمی های ریتم قلب که اصطلاحاً به آن "آریتمی قلبی" گفته می شود را می توان با استفاده از یک شوک الکتریکی که شما حتماً آن را در فیلماهی تلویزیونی یا سینمایی دیده اید، به خوبی درمان نمود. افرادی که به این شوکهای الکتریکی نیاز دارند، بیهوش هستند و بنابراین نیازی نیست که برای انجام این کار، آنها را بیهوش نماییم. متأسفانه این روش فقط وقتی اثر می کند که از توقف قلب بش از چند دقیقه نگذشته باشد. به همین دلیل است که مأموران اورژانس باید همیشه این وسیله همراهشان باشد.
در بیمارستان، معمولاً افرادی که دچار سکته قلبی شده اند را در بخش ویژه ایی به نام "بخش مراقبتهای قلبی" یا اصطلاحاً "سی.سی.یو" (CCU) بستری می کنند و در طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد از وقوع سکته قلبی که خطرناکترین زمان می باشد، به دقت ریتم قلبی بیماران ارزیابی و مراقبت می گردد. اگر ریتم قلبی شروع به نامنظم شدن کرد، معمولاً می توان با استفاده از داروهای مخصوصی آن را کنترل نمود و این بی نظمی ها آنقدر شدید نخواهند شد که نیاز به انجام شوک الکتریکی باشد. بعد از این مدت، خطر بروز بی نظمی های قلبی به مراتب کمتر خواهند شد و داروهایی مثل داروهای بتابلوکر تجویز می گردد تا از بروز دوباره آنها جلوگیری شود.
بهبودی از سکته قلبی در بیمارستان
بدترین دوره زمانی بعد از وقوع سکته قلبی، یک یا دو روز اول آن می باشد که در طی این زمان، شما معمولاً در بخش سی.سی.یو تحت مراقبت شدیدی هستید. بعد از این مدت، اکثر افراد، دیگر دردی احساس نخواهند کرد و می توانند از جای خود بلند شوند. بعد از ۵ تا ۷ روز که از سکته قلبی گذشت، شما قادر خواهید بود که بیمارستان را ترک کرده و به خانه بروید، اما بعضی از افراد (بخصوص بیماران پیر وسالخورده) ممکن است لازم باشد که مدت بیشتری در بیمارستان بستری شوند.در هفته اول، گرچه شما دیگر دردی نخواهید داشت اما ممکن است احساس خستگی نمایید و کمی هم درجه حرارت شما بالا برود. این وضعیت معمولاً بعد از مدتی که روند التیام شروع می گردد، بهبود خواهد یافت. کم کم قسمتهای آسیب دیده عضلات قلب التیام یافته و مثل همه جای بدن که دچار صدمه و زخم می شود، یک جای زخم بر آن باقی می ماند. این جای زخم به مدت حدود ۴ تا ۶ هفته بعد از سکته قلبی تقریباً کامل می گردد.
مرخص شدن از بیمارستان
بعد از همه مراقبتهایی که در بیمارستان انجام می شود، اغلب احساس عجیبی در برگشتن به خانه پیدا می گردد. طبیعتاً شما در مورد کارهایی که می توانید و کارهایی که نمی توانید انجام بدهید، نگرانی هایی خواهید داشت و همسر شما ممکن است حتی بیشتر از شما نگران باشد! در واقع، انجام بیشتر کارهایی که در خانه صورت می گیرد کاملاً بی خطر می باشد اما باید ا هرگونه فعالیت فیزیکی سنگین در چند هفته اول، خودداری نمود. بخاطر داشته باشید که بعضی از کارهای خانه مثل جارو کشیدن که باعث صرف انرژی زیادی می شود نیز جزو فعالیتهای سنگین به حساب می آید و از انجام آنها باید خودداری نمود.اهمیت زیادی دارد که در این مراحل اولیه بعد از بهبودی از سکته قلبی، خانوده و دوستان شما سعی نکنند که زیادی و بیش از حد از شما حفاظت کنند. شما ممکن است بعد از سکته قلبی به هر درد کوچکی، حساسیت زیادی نشان دهید، در حالیکه قبلاً به این دردها اهیمتی نمی دادید. گزارش شده است که حدود ۹۰ درصد افرادی که سکته قلبی کرده اند در چند هفته اول از دردهای غیر از درد قلبی شاکی بوده اند. با این حال، حدود یک سوم این افراد دچار آنژین قلبی می شوند که ممکن است احساسی شبیه سکته قلبی به آنها دست دهد. این دردها معمولاً با انجام فعالیت ایجاد می شوند و بعد از استراحت کردن از بین می روند. در چنین مواردی شما باید از قرصهای زیرزبانی TNG که در بیمارستان به شما داده اند استفاده نمایید. اگر با مصرف یک قرص زیرزبانی، درد همچنان باقی بود، یک قرص دیگر هم می توانید مصرف نمایید و اگر باز هم بعد از ۲۰ دقیقه درد طول کشید باید سریعاً به بیمارستان بروید.
مصرف داروها در خانه
در طی هفته اولی که شما در بیمارستان بستری هستید، انواع مختلفی از داروها به شما داده می شود که بعضی از آنها برای درمان عوارض سکته قلبی می باشد و بعضی دیگر برای کاهش خطر بروز مشکلات در طی چند هفته یا ماه آینده هستند.امروزه داروهای گوناگونی وجود دارند که برای افرادی که دچار سکته قلبی شده اند تجویز می گرد و پزشک شما تصمیم خواهد گرفت که کدام دارو برای شما مناسب می باشد.تعجب نکنید اگر می بینید که فرد دیگری که سکته قلبی کرده است داروهایش با شما متفاوت می باشد، زیرا هر دارویی مناسب بعضی افراد می باشد.
آسپرین: آسپرین، شایع ترین دارویی است که تجویز می شود، اما بعضی از افراد به دلایل نمی توانند از آن مصرف کنند (معمولاً به دلیل اختلالاتی که در معده ایجاد م شود). هدف اصلی از تجویز آسپرین، کاهش چسبندگی پلاکتها که مسئول ایجاد لخته در خون هستند، می باشد.
داروهای بتابلوکر: این داروها که باعث بلوک شدن و جلوگیری از اثر هورمون آدرنالین بر روی گیرنده هایی که در قلب و رگهای خونی وجود دارد می شوند، سبب کاهش خطر بروز یک سکته قلبی دیگر در فرد می گردند. بسیاری از پزشکان از این داروها تجویز می کنند اما در بعضی از افراد مثل کسانی که دچار آسم، برونشیت یا نارسایی قلبی هستند، داروهای بتابلوکر (مثل آتنولول و پروپرانولول) نباید تجویز گردد.
مهارکننده های ACE: کشف این داروها باعث پیشرفتهای بزرگی در درمان مشکلات قلبی شده است. ACE (یا آنزیم مبدل آنژیوتانسین) باعث افزایش مقدار آنژیوتانسین در گردش خون می شوند. آنژیوتانسین باعث انقباض و تنگ شدن رگهای خونی می شود و سبب می گردد که بدن، مقادیر بیشتری آب و نمک در خود نگه دارد. مهارکننده های ACE‌با کاهش میزان آنژیوتانسین، از بروز سکته های قلبی و نارسایی قلبی در افراد می کاهند.
استاتین ها: این گروه از داروهای جدید باعث کاهش کلسترول خون می گردند. این داروها با کاهش مقدار کلسترولی که در بدن (بویژه در کبد) ساخته می شود، از رسوب آنها در شریانها جلوگیری می کنند. داروهای این گروه شامل لوواستاتین، فلوواستاتین و سیمواستاتین می باشند.
نیتراتها: این داروها از مهمترین داروهایی هستند که شما در منزل استفاده می کنید. آنها شامل قرصهای زیرزبانی TNG و قرصهای ایزوسوربایددی نیترات می باشند. این داروها در صورتی که شما دردی در سینه احساس می کنید استفاده می گردند.


نظر خوانندگان در مورد اين مطلب ارسال نظر شما
سلام،ممنون
حیف شد، متاسفانه خانواده دایی ام برای ایشون نتوانستند داروی اورژانسی TPA را در بیمارستان های تهران پیدا کنند.- فرجاد

مغز و اعصاب
كليه