موطن آدمی را بر هیچ نقشه نشانی نیست
موطن آدمی تنها در قلب کسانی ست که دوستش می دارند
رهاورد های خاص زندگی همیشه در سکوت پیشکش می شوند
دوستی و عشق , ایراد و مرگ , شادی و درد ,
گل و طلوع خورشید ,
و سکوت به مثابه فضای ژرف فرزانگی !
دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند ,
رویا هایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد
و هر دانه برفی
به اشکی نریخته می ماند !
سکوت سرشار از ناگفته هاست , از حرکات نا کرده
اعتراف به عشق های نهان و شگفتی های بر زبان نیامده
در این سکوت حقیقت ما نهفته است , حقیقت تو و من !

کوه گنو واقع در شمال شرقی شهر بندر عباس و مشرف بر پهن دشت خلیج فارس چونان سدی عظیم رودرروی این خلیج نیلگون سینه گسترانده است . گنو در موقعیت جغرافیایی 29/27 – 18/27 عرض شمالی و 81/56 – 56/55 طول شرقی قرار دارد . گنو با امتداد از غرب به شرق به طول 34 کیلومتر و عرض بین 5 تا 15 کیلومترمساحتی بالغ بر 350 کیلومتر مربع را در بر می گیرد و تقریبا به موازات بندر عباس قرار گرفته است .
کوه گنو دارای دامنه های ملایم و دره ها و بریدگی های پرشیب می باشد که این عوارض در قسمت های شرقی تشدید می شوند .
در دامنه کوه گنو روستاهای متعددی وجود دارند که تعدادی از آنها از این قرار است :

□ دامنه شمالی: هرمودر پایین و بالا, گردگنو, جونگان, تنگ باغ, بندرآگاه
□ دامنه شرقی: آب گرم گنو, ذرک, چاهو, تیهلو
□ دامنه غربی: سلکو, تیکوه
□ دامنه جنوبی: درگیر, کنارو, قلات بالا, تازیان, بنوبند, ایسین

گزارش صعود خط الراس کوه گنو

در راستای آغاز فعالیت کمیته تحقیق و بررسی کوه های استان ، به منظور اجرای برنامه بزرگ صعود خط الراس کوه گنو چند ماهی مشغول بررسی و تحقیق درباره منطقه بوده ایم . با توجه به اینکه برای اولین بار بود که این برنامه اجرا می شد مشکلات بسیاری بر سر راهمان قرار داشت . پیش بینی ما برای اجرای برنامه حدود چهار روز و نیم در نظر گرفته شده است . به علت بارندگی محدود در ماههای اخیر در صدد تشکیل گروه پشتیبانی برآمده ایم.
تا به منظور حمل آب و مقداری مواد غذایی به یکی از قلل طول مسیر ( از مسیر جنوبی ) یک روز بعد از شروع برنامه صعود پشتیبانی را انجام دهند .
برای دست یابی به این هدف روز دوشنبه 25/9/1381 با یک تیم چهار نفره بندرعباس را به مقصد روستای تیکوه واقع در غرب کوه گنو ترک کردیم . پس از حدود یک و نیم ساعت و گذشتن از جاده ای به موازات ریل قطار به ایستگاه فرعی قطار تیکوه رسیدیم . برای برپایی کمپ در ایستگاه قطار از رئیس ایستگاه کسب اجازه کرده و با توجه به تاریک شدن هوا سریع اقدام به برپایی کمپ کردیم . هوا رفته رفته سرد می شد . پس از صرف شام همگی به انتظار فردا و شروع برنامه به خواب رفتیم .
در اولین ساعات روز سه شنبه 26/9/81 از خواب برخاستیم و پس از جمع آوری چادر برای صرفه جویی در وقت تصمیم می گیریم پس از رسیدن به روستای سلکو صبحانه بخوریم . ساعت 5:30 صبح است که به راه می افتیم . پس از یک ساعت راهپیمایی و عبور از یک باغ سوخته به روستای سلکو می رسیم . در یک دشت وسیع در کنار چشمه سلکو برای صرف صبحانه توقف کردیم . از اینجا منظره ای از آغاز خط الراس یا به قول بچه ها جایی که گنو از زمین متولد شده است در پیش رو داریم . پس از نیم ساعت استراحت و صرف صبحانه به راه می افتیم .
مسیر با شیبی نسبتا تند آغاز می شود. پس از 30 دقیقه بر روی یک خط الراس طولانی به موازات روستای سلکو و تیکوه که در جهت جنوب امتداد می یابد قرار می گیریم و مسیرمان را به سمت قله سلاآورو ادامه می دهیم . پس از 12 ساعت کوهپیمایی و صعود و فرود های بسیار به علت تاریکی هوا و با توجه به سنگینی کوله پشتی هایمان حوالی قله کوه سلاآورو چادر خود را بر پا می کنیم و پس از جمع آوری هیزم در زیر نور ماه مشغول خوردن شام می شویم .
حدود یک ساعت بعد من ( مهدی معماری ) و آقای موسایی تصمیم می گیریم به منظور شناسایی ، مقداری از مسیر روز بعد را با چراغ قوه ادامه داده و سپس باز گردیم .
پس از حدود نیم ساعت کوهپیمایی با پشت سر گذاشتن چند قله به هم پیوسته خود را در نزدیکی قله سلاآورو دیدیم . ضمن به خاطر سپردن مسیر برای روز بعد به چادر باز می گردیم . پس از صرف چای که بچه ها تدارک دیده بودند با توجه به کوهپیمایی سنگینی که برای روز اول داشتیم به خواب عمیقی فرو رفتیم . نیمه های شب بارش شدید باران و وزش باد باعث کنده شدن روکش چادر از زمین شد و دو نفر از بچه ها برای فیکس کردن چادر و روکش از چادر خارج شدند . در این شرایط باز هم خوشمزگی آقای شمالی ادامه دارد که به شوخی می گفت : ˝ لطفا با حمایت از چادر خارج شوید ˝ . به هر حال پس از دقایقی چادر مجدداً به زمین فیکس شد . آن شب بارش باران تا چند ساعت ادامه داشت .
روز چهارشنبه 27/9/81 ساعت 6:00 صبح از خواب برخاستیم و پس از صرف صبحانه ای سبک با توجه به مسیر شناسایی شده در شب قبل , ساعت 7:00 صبح به سهولت به قله سلاآورو با ارتفاع 1349 متر رسیدیم . در قله سلاآورو مسئله ای فکر همه را به خود مشغول کرده بود . دیواره ای عظیم و طولانی در شمال قله و شیب تند در سمت جنوب که فرود از این قله را بسیار مشکل می کرد . پس از دقایقی استراحت خود را به منظور فرود از مسیر جنوبی قله آماده می کنیم . پس از گذشت دقایقی از فرود به علت شیب زیاد مسیر و سنگلاخ بودن آن پس از نصب کارگاه طی دو مرحله فرود می آییم . با هر برخورد پا به سنگ های مسیر بقیه سنگ ها نیز مانند رودخانه ای خروشان تا اعماق دره حرکت می کردند و این خود پیشروی در فرود را با مخاطره بیشتری توأم می کرد . بالاخره پس از صرف حدود 7 ساعت از دره گذشتیم .
پس از استراحتی کوتاه مسیرمان را به سمت قلات سرپهن ادامه می دهیم . ساعت 14:00 برای صرف نهار در دشتی مشرف به قله مخروطی شکل سلاآورو توقف می کنیم , از اینجا شیبی که امروز صبح فرود آمده بودیم کاملاً مشخص است و همینطور دیواره شمالی قله که حالا خود را بسیار بلند تر نشان می دهد . پس از یک ساعت استراحت مسیرمان را ادامه می دهیم .
هوا رفته رفته رو به تاریکی می نهد و باد سردی از شرق در حال وزیدن است . لحظاتی همگی به تماشای منظره طلوع ماه از روی قله سرپهن می نشینیم و غرق حیرت از عظمت خداوند رودرروی مهتاب به راه می افتیم .
مسیر به مدت 2 ساعت از میان دشتی پوشیده از گون و تک درختان بنه می گذرد . قایم باشک بازیهای ماه و درختان بنه با گروه چهار نفره ما که در یک ستون مسیری پرشیب را تراورس می کردیم همه را به وجد آورده بود .
طی قراری که داشتیم امروز گروه پشتیبانی به منظور جاسازی مقداری آب و مواد غذایی از مسیر جبهه جنوبی به قله قلات نصیری صعود نموده اند . اگر اتفاق خاصی نیفتد ما فردا در قله نصیری خواهیم بود .
ساعت حوالی 21:00 است که تصمیم می گیریم کمپ خود را برپا کنیم . با توجه به قرار گرفتن در یک دشت جمع آوری هیزم کمی مشکل است . به هر حال با کمک همدیگر مقداری هیزم جمع آوری می کنیم و پس از صرف یک شام سبک به خواب می رویم . دیشب تصمیم گرفتیم روز بعد را خیلی زود آغاز کنیم , بدین منظور ساعت 3:00 بامداد روز پنجشنبه از خواب برخاستیم و پس از صرف مقداری نان و خرما به راه افتادیم . ماه هنوز غروب نکرده است و مسیرمان کاملاً مشخص و روشن است . به سمت قلات سرپهن ادامه مسیر می دهیم.
پس از پشت سر گذاشتن چند دره نسبتاً عمیق ساعت 8:00 صبح به قله سرپهن به ارتفاع 1702 متر می رسیم لازم به ذکر است قبل از قله سرپهن به کلی پوشش گیاهی منطقه تغییر نموده است و درختان بسیار فشرده تر و انبوه تر شده اند . درختان این ارتفاع را غالباً بنه , ارس و درختچه ها و گون در مقیاس وسیع تشکیل می دهند .
بدون توقف در قله سرپهن به طرف قله نصیری که هم اکنون در شرق دیده می شود حرکت می کنیم . قله نصیری بارها مورد صعود قرار گرفته واز این به بعد از نظر مسیر یابی مشکلی نداریم .
ساعت 12:30 بعد از ظهر به قله نصیری که مرتفع ترین قله کوه گنو است می رسیم . در محل قرار با تیم پشتیبانی آب و مواد غذایی را پیدا نموده و به علت وزش باد شدید و سردی هوا به سرعت از قله ارتفاع کم می کنیم و درون یک شکاف در حوالی قله مشغول صرف نهار می شویم . از قله نصیری به سمت شرق قلل بازگرد , دوبرار و فرستنده به دلیل نزدیکی به راحتی قابل مشاهده است . در دوردست کوه هماگ با دیواره ای حیرت آور و کوه باز با خط الراس طولانی خودنمایی می کند
پس از صرف نهار به منظور ورود به محدوده تاسیسات صدا و سیما با شماره ای که از قبل طی هماهنگی با صدا و سیما در اختیارمان قرار گرفته بود تماس گرفتیم و با برخورد صمیمانه مسئول فرستنده , ساعت 15:00 مسیرمان را به سمت قله فرستنده ادامه می دهیم. هنوز یک ساعتی از حرکتمان نگذشته بود که هوا به سرعت تغییر نمود و هوای ابری و مه آلود امکان پیشروی را از ما گرفت . به دلیل احتمال خطر صاعقه به سرعت وسایل فنی و فلزی را از خود جدا کردیم و در یک محل مناسب به انتظار بهتر شدن هوا به حالت چمباتمه نشستیم . درجه حرارت هوا به سرعت نزول می کرد .
ساعت 19:30 با وزش باد شدیدی از سمت جنوب , رفته رفته هوا صاف شد و در زیر نور ماه به سمت قله فرستنده به راه افتادیم . ساعت 20:15 قله دوبرار (2282 متر ) را پشت سر گذاشتیم . در ساعت 20:25 به قله بازگرد ( 2233 متر ) می رسیم ساعت 00:30 بامداد پس از آخرین هماهنگی ها با فرستنده به قله فرستنده ( 2330 متر ) می رسیم . با برخورد صمیمانه بچه های فرستنده , آقایان فیروزی و خوشبخت , شب را در اتاقی گرم پس از صرف شام به خواب رفتیم . ساعت 6:30 روز جمعه 29/9/81 با راهنمایی آقای خوشبخت به طرف روستای کهنوج از طریق راه مالرو به راه افتادیم .
ساعت 7:00 به قله سرجوتون ( آنتن ) ( 2259 متر ) می رسیم . با توجه به موقعیت قله بدون توقف به سمت کهنوج بالا ادامه مسیر می دهیم . ساعت 10:30 به روستای کهنوج بالا می رسیم . مسیرمان را به طرف قله کهنوج ادامه می دهیم . ساعت 12:00 به قله کهنوج ( 1813 متر ) می رسیم پس از صرف نهار به سمت باغ و چشمه انارون به راه می افتیم . پس از گذشت 5 ساعت کوهپیمایی دشوار در شب متوجه می شویم که به علت مه و اشتباه در تعیین موقعیت راه را اشتباه آمده ایم . پس از صرف شام تصمیم می گیریم مسیر صعود شده را برگردیم . این اتفاق از نظر روانی بر روی بچه های گروه تاثیر گذاشته و کسی توان صحبت کردن را نداشت . فقط 3 ساعت به پایان برنامه را اشتباه کرده بودیم . چراغهای شهر بندرعباس از دور برایمان چشمک می زد و به راحتی می شد فهمید بچه ها در چه فکری هستند . در زیر نور ماه مسیری که 5 ساعت طول کشیده بود را بازگشتیم و حوالی قله کهنوج کمپ خود را برپا کردیم . باران در حال باریدن است و ما چادر را کاملاً به زمین فیکس نموده ایم . کوله پشتی ها را به داخل چادر برده و به خواب عمیق فرو می رویم . روز شنبه ساعت 7:30 پس از صرف صبحانه به طرف روستای کهنوج بالا به راه افتادیم . ساعت 8:30 به روستا رسیدیم و به سمت باغ پشت تنگ راه را ادامه دادیم پس از نیم ساعت به باغ پشت تنگ رسیدیم و بدون توقف از داخل دره تنگ باغ مسیرمان را ادامه می دهیم .
در هنگام عبور از دره تنگ باغ , آقای علیرضا موسایی شروع به خواندن ترانه ای ایران نمودند و ما هم بی اختیار به همراه او خواندیم :
ای ایران ای مرز پر گهر
ای خاکت سرچشمه هنر
....
( شادی وصف نشدنی آن لحظات را با شما قسمت می کنیم )
ساعت 11 صبح به روستای تنگ باغ می رسیم .
بالاخره پس از 5.5 شبانه روز کوهپیمایی و سنگنوردی در گرمای روز و سرمای شب به پایان مسیر رسیدیم . با هماهنگی که با یکی از بچه های پشتیبانی شده بود پس از نیم ساعت استراحت با ماشین به سمت بندرعباس به راه افتادیم . ساعت 13:15 با رسیدن به بندرعباس برنامه به طور کامل به پایان می رسد .
این برنامه پس از گذشت حدود پنج روز و نیم از قسمت غربی کوه گنو به جبهه شمالی به پایان می رسد .
ره آورد این برنامه کشف چندین مسیر جدید صعود به قله که در ادامه گزارش ذکر شده است , شناخت کلی از منطقه حفاظت شده گنو , سرآغاز فعالیت شناسایی و گسترش مسیرهای جدید و از همه مهمتر برقراری پیوندی صمیمی تر از قبل بین اعضا بود .
خداوندا ترا شکر می گوییم که در مواقع خطر ما را حفظ نمودی و شیرینی این موفقیت را به ما چشاندی.

روزشمار صعود خط الراس کوه گنو :

دوشنبه 25 آذر 1381 :
- عصر روز دوشنبه حرکت از بندرعباس به روستای تیکوه واقع
در غرب کوه گنو
– برپایی کمپ در ایستگاه قطار

سه شنبه 26 آذر 1381 :
- ساعت 5:30 حرکت به سمت روستای سلکو و شروع مسیر
از یال غربی گنو
- برپایی کمپ حوالی قله سلاآورو

چهارشنبه 27 آذر 1381 :
- برپایی کمپ در حوالی قله سرپهن ( امروز صعود پشتیبانی
به قله قلات نصیری انجام شده است )

پنج شنبه 28 آذر 1381 :
- ساعت 3:00 بامداد حرکت به سمت قله قلات سرپهن
- ساعت 8:00 صبح قله سرپهن ( 1702 متر )
- ساعت 12:30 قله قلات نصیری مرتفع ترین قله کوه گنو
- دریافت آب و موادغذایی در محل قرار با تیم پشتیبانی
- ساعت 20:15 قله دوبرار ( 2282 متر )
- ساعت 20:25 قله بازگرد ( 2233 متر )
- ساعت 00:30 بامداد قله فرستنده ( 2330 متر )
- برپایی کمپ در ایستگاه فرستنده صدا سیما

جمعه 29 آذر 1381 :
- ساعت 6:45 حرکت از فرستنده به سمت روستای کهنوج بالا
- ساعت 7:00 قله سرجوتون ( آنتن ) ( 2259 متر )
- ساعت 10:30 روستای کهنوج بالا
- ساعت 12:00 قله کهنوج ( 1813 متر )

شنبه 30 آذر 1381 :
- حرکت به طرف کهنوج بالا
- ساعت 11:00 روستای تنگ باغ ( پایان برنامه )
بازگشت به بندرعباس

قلل صعود شده در طول مسیر به ترتیب از غرب به شرق

• قله سلاآورو (1349 متر)
• قله قلات سرپهن (1702 متر)
• قله قلات نصیری (2349 متر)
• قله دوبرار (2282 متر)
• قله بازگرد (2233 متر)
• قله فرستنده صدا و سیما (2330 متر)
• قله سرجوتون ( آنتن ) (2259 متر)
• قله کهنوج (1813 متر)

قلل صعود شده بدون نام بالای 2000 متر
تعداد 8 قله به ارتفاع های :
2155 متر – 2164 متر – 2306 متر – 2231 متر – 2175 متر – 2181 متر – 2150 متر – 2181 متر

1. جبهه جنوبی : از طریق جاده بندرعباس به بندرلنگه و جاده کوهستانی ایستگاه تلویزیون- پاسگاه محیط بانی سرحدگنو – مزرعه پرگو – قله نصیری
2. جبهه شمالی : از طریق جاده بندرعباس به سیرجان – روستای تنگ باغ – روستای کهنوج بالا – قله آنتن ( سرجوتون ) – جاده آسفالت صدا و سیما در جهت غرب به سمت قله دوبرار و قله نصیری
3. جبهه غربی : از طریق جاده بندرعباس به بندرلنگه – روستای قلات بالا – به موازات ریل قطار روستای تیکوه – روستای سلکو – قله نصیری
4. جبهه شرقی : از طریق جاده بندرعباس به سیرجان – آبگرم گنو – روستای گنو – چشمه کاشون – باغ انارون – روستای کهنوج بالا – قله سرجوتون – آسفالت صدا و سیما در جهت غرب به سمت قله دوبرار و قله نصیری